YOLA ÇIKANA AĞIT-ABDULLAH ZEKİ ÖĞÜT

 

Aç kurtların göğsünden uluyor şimdi rüzgar
Lambaları sönüyor içinde, sokakların
Ipıssız kalıyorsun, garip mezarlar kadar
Nasıl da çizgi çizgi oyulmuş yanakların

Çoktandır gözyaşıyla yıkanıyor değil mi

Bayat bir yemek gibi, gün çürüyor masada
Ve her gece nabzını sayıyor dudakların
Hadi bir şeyler söyle, anlayan olmasa da
O karanlık denize çağlarken ırmakların

Çığlıklar boğazında tıkanıyor değil mi

Sinsi bir katil saat, aksatmadan işini
Haberini taşıyor sana, olacakların
Kimseler fark etmiyor kaybolup gidişini
Ellerinden kayıyor bütün tutundukların

Her şey nasıl eskiyor, tükeniyor değil mi

YOLA ÇIKANA AĞIT-ABDULLAH ZEKİ ÖĞÜT” için bir yorum

  • 11/08/2009 tarihinde, saat 03:01
    Permalink

    müthiş bir tükeniş şiiri.. tik tak tik tak ölümün eşiğine getirip bırakıyor insanı. kutlarım.

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

*
= 4 + 0

Facebook hesabımız Twitter Hesabımız