buy Instagram followers

KENDİLİĞİNDEN

Kuşlar dururken

Kuşlar dururken

Kuşlar dururken

Ben mi uçacağım

Diye mırıldanmaya başladı birden içinden.. uzandığı yerde

Dışarıdan kuş sesleri geliyordu. Vakit kuşluk vakti.

Sonra vücudu ona çok büyük geldi birden. İnsan dediğin bir ülke gibi Dedi içinden..

Ayakları ayrı elleri ayrı.. İşitmesi ayrı görmesi ayrı.. Nefesi .. kalbi.. İnsan dediğin ülke gibi

Düşünmesi ayrı hayalleri ayrı.. Kılları, zanları.. Saçı başı inançları ayrı

Yemesi içmesi tuvaleti.. İnsan harbi ülke gibi.. İç organları damarları kasları ayrı

Bu yaşa geldim daha kimseyi tanıyor sayılmam

..Aynaya bakıyordu şu an

Bir zamanlar embriyoymuşum

Kendimi düşünecek zamanım olmadı fazla

Dünyayı kurtarmaktan

Araştırmakla geçti ömrüm

Dostum kim düşmanım kim

..Ve uzandı yine

Konuşması ayrı susması ayrı

Evi ayrı işi ayrı içişleri dışişleri

Yazı kışı ayrı

Rüzgarı.. güneşi.. toprağı..

Kardeşleri vardı.. Arkadaşları..

Anne baba..

Akrabalar..

Herşey ne kadar garip geliyordu şu an. Sanki her şeyin yeni farkına varıyordu.

Mahallesi okulu şehri

Ne de çok şey..

Ne de çok şey!….

Kendiliğinden..

Dedi kendi kendine

Şimdi de uyumak istiyor uyuyamıyordu.

Öbür tarafa döndü..

Ne de çok şey kendiliğinden..

……………………………..

NOT: Hikayeyi Fuzuli’ye ithaf ediyorum.

Rafet KÜÇÜK

1973 İstanbul doğumlu. Tefsir ve dinler tarihi ile ilgili.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

*
= 5 + 1

Facebook hesabımız Twitter Hesabımız