HALEPLİ HİBE MAKZUM’UN HİKAYESİ

Anlatacağım olay, Suriye’nin Halep şehrinde soğuk bir kış günü gerçekleşiyor. Evlerinin üzerinde uçan savaş uçaklarına aldırış etmeden mazotla yanan sobanın yanı başında bir yandan ısınmaya çalışan, bir yandan da oyuncak bebeği ile oynayan yedi yaşında bir kız çocuğu. Arada bir evin penceresinden dışarı bakıyor. Her zamanki gibi gökyüzünde ülkesini harap eden yine o katil sürüleri uçaklarıyla ölüm kusuyor. Ne Hibe ne de kardeşleri savaş uçaklarının insanı dehşete düşüren seslerine aldırış etmiyorlar. Zira bu sesler onların hayatının artık bir parçası olmuştur. Ama durum bugün biraz farklı… Küçücük yüreği bir şeyler olacağını seziyor. Bulunduğu yerden kendisini dışarı atmayı aklından geçirse de, o bu fırsatı ne yazık ki bulamıyor. Rus uçakları tarafından atılan misket bombası tam da bu küçücük yüreğin yanı başındaki mazotla yanan sobaya isabet ediyor. Bir yandan bombanın etkisi, diğer yandan mazotlu sobanın patlaması sonucu saniyeler içinde evlerini alevler sarıyor. Babası ve ailenin diğer fertleri dışardan kendisine ulaşmaya çalışsa da, ne içeriden onun çıkması mümkün ne de dışardakilerin onun yanına ulaşması. Hibe alev yumağı içerisinde dışardan amcasının sesini duyuyor. O sesten kuvvet almış olacak ki elleriyle ateşi sağa sola ittirerek kendine yol yapıyor. Bu şekilde kendini ancak dışarı atabiliyor. Bu mücadele sonrasında yüzünün tamamı, saçlarının bir kısmı, kaşları, iki eli ve vücudunun muhtelif yerleri yanıyor. Aile şaşkın ama bir o kadar da çaresiz. Bu patlamada Hibe kadar şanslı olmayan kardeşleri var. Beş yaşındaki Ahmet ve dört aylık Ayşe. Kardeşlerinin artık cennetin birer kuşu olduğu an’a şahit olması ise, ona kendi acısını unutturuyor.

Yerel hastaneler bu tahribatın kısıtlı imkânlarla yapılamayacağını, vakit kaybedilmeden Türkiye’de tedavi edilmesi gerektiğini söylüyorlar. Acil bir şekilde Malatya’ya getiriliyor. İki aylık tedavi sonrası imkânların kısıtlı olmasından dolayı İstanbul’a gönderiliyor.

Bombalanmadan önce yüzü yanmamış HİBE

İstanbul’da onlara kendileri gibi Suriyeli muhacir bir aile sahip çıkıyor: Leyla Abdle ve ailesi… Leyla Abdle annelik, Rateb Abdle babalık, Rahma Abdle ablalık, Ahmet ve Amgad ağabeylik, en küçük Âdem ise ona kardeşlik ediyor. Hibe’ye annesinin yokluğunu hissettirmeyecek kadar iyi bakıyorlar ve her türlü ihtiyaçlarını karşılıyorlar. Hatta, bir ara, baba Mohamed Makzum başka bir ailenin yanında kalmanın sıkıntısıyla misafir oldukları evden ayrılmaya karar verdiğinde, Leyla Abdle kendisine “Sen gidebilirsin. Ama bu çocuğu bu halde sana vermiyorum, ona sen bakamazsın!” diyor. Aman Allah’ım. Bu nasıl bir şefkat! İnsanın kendi çocuğuna dahi bakmadığı bir devirde, hiçbir şekilde akrabalık bağının olmadığı bir kişiye, ihtiyaç halinde iken dahi cömertliğin zirvesini gösteren ete kemiğe bürünmüş Allah’ın meleği gibiydi Suriyeli Leyla hanım.      

Gönüller yapmaya talip Kartal sakinlerinden iki Ensar aile: Mehmet ve Ayşe Yılmaz ile Hüseyin ve Vesile Bağcı çiftleri. Hayatın anlamına vakıf, neyin ‘zenginlik’ olduğu şuuruyla seferber oluyorlar. Kanadı kırık bu Kuş’a gösterilen merhametin Arş-ı Âlâda yankı bulacağının gayet farkındalar. Gayretleri netice veriyor. Ve Hibe Makzum anne ve iki kardeşine sekiz ay sonra kavuşuyor. Allah’a hamdolsun!

Hibe dünyanın bütün zalimlerini âdeta çılgına çevirecek şekilde bugün hayata sımsıkı tutunuyor. Lisan-ı hâliyle onlara meydan okuyor. İçini burkansa,  İslam Dünyasının bu zulme karşı utanç verici sessizliği. Sabırla onların bu utanç verici tepkisizliğini Rabbine şikâyet edeceği günü bekliyor.

 

Hikayesi anlatılan HİBE Türkiyede hayırsever insanların yaptığı çalışmalar sayesinde ailesine kavuştu. Tv ve gazetelerde çıkan haberlerden birisini okumak için tıklayınız http://www.hurriyet.com.tr/kucuk-hiba-annesi-ve-kardeslerine-kavustu-40541565

Emrullah Köker
Yazar-Aktivist
 


Bu yazı Makale-Güncel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

*
= 5 + 0