Öncelikle şu an Mekke-İstanbul hızlı tren projesi gündemde ve hatlar yapılıyor yavaş yavaş. 

Öte yandan kim ne derse desin Türkiye batılı yaşama hızla ayak uyduruyor, hazmediyor. Benim gözlemim bu. Bilmiyorum “yalnış” diyen çıkar mı?..

Ve son olarak. Arapça dersi seçmeli olarak müfredata girmiş.

Sonuç ne şimdi. Türkiye batılı yaşamı Araplara ihraç etmeye ”hazırlanıyor” açık şekilde. Sloganlar ne, şu bu.. Ben de diyorum ki, dikkatli olalım. Modernizm dönemini unutmayalım. Sen bütün projeler benim zannederken senin değil asıl başkalarının projeleri var. Ve hepsinin üstünde de Allahın kaderi. Bunu unutmazsak iyi olur derim. Çünkü insanlar hikmete değil hep pragmatizme meyyal. Veya hep güncel durumlara, tartışmalara.. O zaman bu işin sonu iyi olmaz.

İKS ile ilgili memnuniyet ve şikayetleri değerlendirmek üzere MEB adına alan taraması yapan YPMC firması benimle de bir görüşme yaptı. Sendika olarak Egitim-Bir-Sen aracılığıyla fikirlerimizi öğrenmek istemişler. Genel merkezin yönlendirdiği isimlerden birisi de ben olmuşum.

Röportaj şeklinde geçen görüşmenin ses kayıtları da var fakat ben YPMC’nin benim anlattıklarımdan yola çıkarak hazırladıkları kısa, öz ve özet metne şerhler düşerek sizlerle paylaşmak istedim.

YPMC’nin benim görüşlerimden yola çıkarak hazırladığı bu metinde yer alan parantez içindeki ifadeleri sonradan kendim ekledim.

Aslında çok daha radikal şeyler söylediğim halde İKS ile ilgisi olmadığı için galiba nazarı itibare alınmamış.

MEB’in özel sektörle böyle bir iş yapması tüm bunlar birilerine para kazandırmak için mi yapılıyor sorusunu da akla getirmiyor değil.

Fakat devlet eliyle sorulan sorular da devlete verilen cevaplar da ne zaman samimi olmuştur ki?

BİLMEYENLER İÇİN KISACA İKS
Millî Eğitim Bakanlığına bağlı ilköğretim okulları ile ilçe, il ve merkezi düzeyde, okulda çocuğa yönelik sunulan her türlü hizmete ilişkin verilerin toplanmasına ve gerekli planlamaların yapılmasına kaynak oluşturacak bir iç denetim ve öz değerlendirme sistemidir. İlköğretimde kaliteyi arttırmayı hedeflemekte olan Çocuk Dostu Okul Projesi kapsamında 2003 ve 2006 yıllarında hazırlanan kılavuzlarda Çocuk Dostu Okul standartları ve göstergeleri ortaya konulmuş ve bu standartlar ülke genelinde 326 pilot okulda uygulanmıştır. Bu standartların ve göstergelerin revize edilerek tüm ilköğretim okullarına yaygınlaştırılması amacıyla katılımcı bir anlayışla dinamik bir yapı arz eden İlköğretim Kurumları Standartları (İKS) geliştirilmiştir. İKS, okullarımızın belirlenen alanlardaki mevcut durumlarının tespit edilmesi, olması gereken durum ile farkın ortaya konulması ve devamında okullarımızın taşıması gereken özelliklerine ulaştırılması amacıyla gerek duyulan geliştirici faaliyetlere kaynak oluşturabilmesi amacıyla yapılan bir çalışmadır. İlköğretim Kurumları Standartları okullarımızda çocuk dostu öğrenme ortamlarının oluşturulabilmesi ve yapılan tüm faaliyetlerin çocukların yüksek yararı gözetilerek yürütülmesi için çocuk hakları sözleşmesinin Okul Liderliği ve Yönetime Katılım, Eğitim Öğretime Erişim, Etkili Eğitim Öğretim, Sağlık, Güvenlik ve Koruma, Eğitim Öğretim Süreçlerinde Toplumsal Cinsiyete Duyarlılık esaslarına dayanılarak hazırlanmıştır.
YPMC’ NİN GÖRÜŞME SONRASI İKS HAKKINDAKİ FİKİRLERİMİ ÖZETLEDİĞİ METNİ

EĞİTİM-BİR-SEN 09.09.2011
İbrahim Demirkan

Öğrenci ve velinin öğretmeni değerlendirmesine olanak sağlaması sistemin güçlü ve faydalı yönlerinden biridir. Ancak öğrenci henüz kendini öğrenirken, eğitimi tamamlanmamış çocuğun öğretmeni değerlendirmesi sorunludur. Öğrencinin öğretmeni değerlendirmesi konusunda sorular dikkatli ve titiz bir şekilde hazırlanmış olmalıdır.
İKS güzel bir düşünce aslında Türkiye Cumhuriyeti kurulurken, cumhuriyet misyonuna göre, sözde muhakeme edebilen ve düşünebilen bireyler yetiştirmeye olanak sağlamak için yola çıkmış gibi görünse de o yolla beyanatlar verilmiş olsa da neticede eğitim sisteminin istediği insan tipinin iradesini ve aklını cumhuru idare edenlerin eline bırakmış, misyoner ruhlu vatandaşlar yetiştirmek istediğini ve bunu arzuladığını da biliyoruz.(Neticede kastım İKS sisteminin halkın kendi kendini kontrolü öğreteceği, eğitim başta olmak üzere hayata ait her şeyde devlet bilir o yapar mantığından uzaklaştırabileceğini gördüğüm için)
Sistem, bölgesel ve bireysel olarak öğretmenin yapacağı yanlış işten kendini çekebilir ancak kanun ve tüzüklerde olmayan, öğrencinin hayrına yapılacak bir girişimi de engelleyebilir.
(Buna görüşmede verdiğim ama burada verilmemiş bir örnek açıklayıcı olabilir. Kırıkkalede babasının sanayide dükkanlarda çalıştırdığı bir çocuk 15 gün olan devamsızlık sınırını aştığı için o yıllarda okuldan uzaklaştırılıyor ve gelecek yıl sınıf tekrarı yaptırılıyordu. 6 yada 7. Sınıfta ki bu çocuğun sınıf öğretmeni olarak 15 günü aşsada babası tarafından hemen sanayide çıraklığa gönderileceğini bildiğim için gönlüm elvermedi ve o çocuğu sanayide atölyelerin içinde kaybetmek istemedim. Bu yüzdende devamsızlık sınırını aşsada idare ettim)
Yedinci ve sekizinci sınıftaki çocuklar, ailede yetişme biçimi ve öğretmenin açıklamalarının kendi geliştirdiği düşüncelere ters olması durumunda sıkıntı yaratabilir ve soruları sağlıklı cevaplandıramayabilir.
Çocuklara yöneltilecek sorular, çocukların ideolojik duruşları ve kendilerine göre biçimlendirdikleri düşüncelerini göz önünde bulundurarak, onların tarafsız kalmasını sağlayacak biçimde hazırlanmalıdır.
Okul idarecilerinin yeterli ödenek almaması sonucu olarak velilerden para istemesi gibi bir ihtiyaç ortaya çıkmaktadır. Veli ise bunu olumsuz değerlendirirken formlarda da okul idarecisinin olumsuz olduğu yönünde cevap verebilir . (Bunu şikayet konusu yapabilirler)
Güçlü: Eğitimin amacı, kişiyi muhakeme edebilen, düşünebilen, farklılıkların farkına varabilen bireyler olmasını sağladığı için İKS bu süreçte çok faydalı olacaktır. Çünkü katılımcı bir yönü vardır.
Güçlü: Denetlemeyi hızlandırır. İnsanlar sonuçların sanal ortamda görüleceğini bildiği için yapacakları hataları önleyebilirler.
Sistemi kullanacak velilerin sosyo-ekonomik ve kültürel seviyeleri çok önemlidir.
Sistemi kullanmaları açısından velilerin cesaretlendirilmesi lazımdır. Eğitimden anlamasa da eğitim sürecini değerlendirebilir.(Yumurtlamasam da iyi yumurtadan anlarım özdeyişi gibi)
Eğitimde amaç bir kişinin ahlaklı, dürüst olması ve değerlerine sahip çıkmasıdır. İKS de yetişecek bireylerin bu nitelikte olmasına aracılık eder.
Zayıf Yön: Bireysel değerlendirmede objektiften uzak olması ise sistemin zayıf yönlerinden biridir.
Velilerin verileri manuel girmesine olanak sağlanmalıdır; her veli bilgisayar ve internet ortamına sahip değildir. Bazı okullarda çocuklar veli adına anketi doldurmaktadır; bazı okullarda da öğretmenler.
İKS zamanla daha iyi oturacaktır.
İKS ile elde edilen verilere %100 güvenmeyip ikinci bir kontrolün yapılması gerekmektedir. (Velilerin yerine doldurulan anketlerde objektif olunmayacağı için)
İKS otokontrol sağlamaktadır ve otokontrole yol açan her şey iyidir.
İKS aracılığı ile eğitimde özeleştiri yapılabilecek; merkezi dikkatli olmaya sevk edecektir.
Uygulama:
Lehte ve aleyhte bir tepki gelmemiştir. Aleyhte bir tepki gelmemiş olması işlerin yolunda gittiğini göstermektedir.
Türkiye gibi nüfusu çok olan ülkeler için güzel bir sistemdir. En iyi eğitim yüz yüze olan; en iyi kontrol ise kişinin oto kontrolüdür. İKS de bunu sağlayacak gibi gözükmektedir.
SİSTEM, SORUNU GÖSTEREN BİR SİSTEMDİR ANCAK SORUNU ÇÖZEBİLECEK BİR SİSTEM GİBİ DURMAMAKTADIR.

Özellikle,alışılagelmiş ,uygulanma şekli sorgulan(a)mamış konularla ilgi Millȋ Eğitim Bakanı Sayın Ömer DİNÇER’in açıklamaları,yoğun bir şekilde tartışılmaya başlanmıştır.

19 Mayıs Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı törenleri, Millȋ Güvenlik Dersi’nin kaldırılması,Serbest Kıyafet,Öğrenci Andı,İstiklal Marşı vs.

Şimdi de,Arapça Dersi’nin seçmeli olarak okutulma kararı ile ilgili tartışmalar devam ediyor. Bir süre daha devam edeceği de âşikâr.

Nedense eğitimle ilgili bu zamana kadar kalem oynatmayanlar bir anda eğitimci kesildiler. “Fena mı?” diye sorabilirsiniz! Hakkınız var. Ancak,

Arapça Dersi’nin İlköğretim de okutulmasıyla ilgili yorumlara bakınca,bazı açıklamaların,başka maksatlar gözetilerek yapıldığına şahit oluyoruz.
Meselâ;
”Arapça’nın çağdaş bir dil olmadığı”,
“Almanca,Fransızca vb. diller değil de;niçin Arapça?”,
“Araplaşacağız”,
“Din Kültürü ve ahlak Bilgisi Öğretmenlerine ihtiyaç artacak;kadrolaşma devam edecek…” vb. şikayetler.

Çağdaş kelimesini,her defasında bitmez sermaye edinenler için, izâh edelim:
1.“Aynı çağda,aynı asırda yaşayan,aynı devre âit olan,modern,asrȋ.
2.Çağın imkân ve şartlarına uyan. Örnekleriyle Türkçe Sözlük MEB.Yayınları

Bu açıklamalardan sonra,konuyu fazla dağıtmaya gerek yok. Çünkü,bu millet için İslâm; sadece nüfus cüzdanında hangi dȋne ait olduğunu belirten bir kelime değildir. Bahsetmiş olduğumuz dȋne ait kitabın dili de Arapça’dır.

Çoğu zaman,haklı olarak,kızdığımız,kin kustuğumuz din bezirğanları ve onların saçma sapan uygulamalarının da,bazı cahil insanımız tarafından kabul görmesi,işte bu yüzdendir.
Yani,inandığı dȋne indirilmiş kitabı ve bu kitaba ait içtihâtları hep başkalarından duymaktadır.

“O zaman,Türkçe okusunlar!” diyebilirsiniz… Sorun, burada zaten. Çünkü;
Arapça’daki her harfin Türkçe’de karşılığı yoktur ve okunuş tarzları farklıdır. Ayrıca,hem Arapça olarak hem de Türkçe olarak, dinini okuyup öğrense,ne zararı var?

Arapça’nın çağın imkân ve şartlarına uygun olup olmadığını anlamak için de, Arap Yarımadası’na ve Orta Doğu Coğrafyasına bakmak yeterlidir.

“Almanca,Fransızca vb. diller değil de;niçin Arapça?” sorusuna gelince, Arapça’nın, dȋn bağlamında bir çok ortak özelliği var. Bu bile, başlı başına bir sebeptir. Diğerlerini saymaya gerek yoktur.

Almanca,Fransızca mı? Tabi ki,öğretilsin!..

Fransızların,Türk düşmanlığını ve Ermeni tasarısı performansını bahane ederek; öğretilmesin, demiyoruz.
Almanca,İngilizce zaten öğretiliyor. Hatta,”biz niçin İngilizce öğretemiyoruz?” diye yakınmıyor muyuz?
O halde,”Araplaşacağız” diye yakınanlara sormak lazım: İngilizce,Almanca dersleri okutulunca,İngilizleşmiyor,Almanlaşmıyoruz da,Arapça öğrenince mi Araplaşacağız?

“Din Kültürü ve ahlak Bilgisi Öğretmenlerine ihtiyaç artacak;kadrolaşma devam edecek…” kaygısı da, yersiz. Çünkü,bir çok ilköğretim okulunda, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin ders saati sayıları az olduğu için haftanın bir veya birkaç günü ders okutmuyorlar. Dolayısıyla,dolduramadıkları saatler,bu derse,Arapça’ya, ayrılmış olur.

Bu bahsi kapattıktan sonra,yazının başlığında da belirtmiş olduğumuz gibi Osmanlıca da, ders olarak okutulmalıdır. Hem de,seçmeli değil; zorunlu olmalıdır.

Çünkü,geçmişiyle bağlantı kuramayan,atalarının,dedelerinin yazmış olduğu kitapları okuyamayan bir nesil var ortada. Hatta,tarihçilerimiz var.

Bu gün, hem toprak hem de nüfus olarak,bizim, bir ilimiz büyüklüğünde dahi olmayan Ermenistan’ın katliam iftiralarına karşı o dönemlerde yaşananları anlatan metinleri,getirip önümüze koysalar okuyamayız. Niçin? Çünkü,Osmanlıca bilmiyoruz.

Süleymaniye Kütüphanesi’ndeki yazma eserleri okuyabilecek eğitimci sayısı ne kadardır?

Atalarımızın,dedelerimizin yazdığı eserleri okuyamıyoruz. Onların, mezar taşlarını bile okuyamıyoruz.

Hatta,Atatürk’ün Nutuk’unu bile sadeleştirmeden okuyamamışız.

Dȋvân Edebiyatı gibi bir akımı anlayamıyoruz.Fuzûlȋ’yi,Nedim’i,Şeyh Galip’i hatta,Mevlânâ’yı vb. dahi anlayamıyoruz.

Atalarımızın,eğitimle ilgili görüşlerini okuyamıyoruz.

İşte,bu sebeplerden dolayı,Osmanlıca’nın da,diğer dersler gibi, okullarımızda okutulması artık bir ihtiyaçtır.

Şinasi YILDIRIM

Biri aramış: abdesti bazan şeyler slayt. Ama sonra hemen düzeltmiş “abdesti bozan haller slayt” -hal ne la? +mesela gaz hali katı hali falan..

Sonra biri aramış: banyo aptesi. ama bu kadar mı sokak ağzı olur. gusül abdesti diyecek, oldu sana banyo aptesi. -yok ya banyo aptesi banyoya şeyedince ne oluyor. +la git işine birader

Neyse bu abdest olayını geçelim. Bir de garip aramalar oluyor, böyle gizemli aramalar.

Mesela biri aramış: gökyüzünde siyah nokta.. noktadan bahsediyor adam. kuş falan mı?.. Öteki de demiş: güney kore gerçekleri. Ne yapcan olum güney kore gerçeklerini birleşmiş milletler başkanı mısın?

Sonra biri aramış: en etkileyici tsunami. Şöyle hd dolby digital falan izleyelim. Haberler başlıyor hanım, mısır patlağı kap gel.. Ne insanlar var yahu, herşeyi film gibi izliyor.

Sonra biri aramış: korkakların özellikleri?.. korkak olurlar herhalde, ne biliyim.

Biri aramış. demirel mehdi. Tövbe Estağfirullah..

Biri aramış: pegasus hayvanı. O pegasus simgesinde olan hayvan var ya, ne onun adı?.. Pegasus hayvanı işte

Ve en son bilgi kokan bir arama. Zenci rockçı.. Yaa hiç zenci rockçı gördünüz mü, düşünün. Hep beyaz oluyorlar değil mi, zenciler rapçı oluyor. Alın size tarihi bir realite.

Amerikanın keşfinde de var bu. Kısaca açıklamıştık. bknz.. Ama sonra devam edip geldiğimizde gördük ki günümüzün de hikayesi bundan ibaretmiş meğer.

Hep denir ya, Osmanlı yıkılma dönemindeydi, şuydu, buydu, Allaha emanet gidiyordu. Yahu Müslümanın durumu budur zaten. Ve hep bir “mecburdu” havası estirilir, neyin mecburiyetiyse. Osmanlı son döneminde İslam alemini bir arada tutan ve “oryantalist olmayan bir bakışla” gayet köklü bir medeniyetti. Yok içini kemirmişlerdi, dışını kemirmişlerdi, atak gerekiyordu falan İttihatçı bakışlarıdır. Dünyacı bir takım bakışlardır. Ve bu bakışlar, saçma sapan, insanın sonunu getiren durumlara zemin hazırlar, başka bir şey değil. Elbette bir atak gerekmekteydi, ama bilinçlenme atağı. Güç, ego, modernizm atağı değil.

İşte tarihin en büyük hatası tam böyle bir durum. İki dünya savaşına sebep olan (II.dünya savaşının sebebi direkt I.dünya savaşıdır, temelde aynı ülkeler savaştı) İslam ümmetini darma duman eden, bizi yıllardır batıya deli gibi angaje eden bir şey.. Ne mi?.. İstanbul-Bağdat demiryolu.. Daha doğrusu Berlin-Bağdat demiryolu. Bir de aynı anda Şam-Medine ile Hicaz demiryolu yapılıyor.

Açıkçası eskiden bu Bağdat demiryolunu çok önemli, gerekli bir şey olarak görürdüm. Sebe kıssasının mantığını fark edinceye kadar. Hala da böyle görenler çoktur. Neden, çünkü her şey birbirine bağlı; milli çıkarları çok önemsediğin zaman, modernizmi tarihin zorunlu bir aşaması olarak gördüğün zaman bu olması gereken bir şey olur. Yol açtığı büyük felaketleri bile görmezsin. Peki , şimdi normal olarak düşünelim. Şu Berlin-Bağdat demiryolu işine bir bakalım. Petrol bölgelerine demiryolu çekiyorsun, değil mi?.. Pardon, çektiriyorsun. Almanları oraya getiriyorsun davul çalarak. Demiryolu ki süpergücün direkt bir yere gidip konabilmesi demektir. Peki sonra ümmet, cihad gibi kavramlar kalır mı?.. Bunu insanlar görmüyor mu?.. Yok ben “buradan da Hicaza çektirdim, ama..” dediğinde ise iyice huylandıran bir olay. Kandırılıyor muyuz havası oluşturuyorsun açık şekilde. Asıl derdinin petrol olduğu belli, haritaya bakın. Üstelik kendi adına bile değil, Almanlar… Öte yandan herkesin iştahını açıyorsun tabii, geleni gideni başına, buralara bela ediyorsun.  Bu mu süper siyaset.

Sonuç; ne demiryolu işliyor, İslam ümmeti paramparça, sen dönüyorsun batıya “batı da batı” moduna giriyorsun vs.

Bağdat demiryolu haritası..

Bağdat demiryolu hakkında.. bknz

Üstelik benzer bir durum olan kendi kendimize Süveyş Kanalının inşası ve İngilterenin Mısırı işgali gerçeği ortadayken. bknz..

Kahire-İskenderiye demiryolu da yapılmış, hazır.

Dikkat; bu Mısır örneği daha yeni, çok sıcak, görüldüğü halde bu büyük hata yapılıyor bir de..

Son olarak; üstelik bu kadar şey yaşanmış edilmiş, hala bunun doğruluğunu iddia eden çok insan var. Burada yaptığımız bu şekilde bir yorum belki de ilk.

Ne demişiz neler olmuş?

Bir kitap tanıtımından yola çıkıp yazdığımız o yazının  şimdiki gelinen nokta ile  karşılaştırılması dileğiyle sizlerle bir daha paylaşıyoruz.

“Taliban’ın Yükselişi” (Afganistan’da Yeni Dönem) Dr. Ahmed Muvaffak Zeydan’ın

kitabından bahsedeceğiz.

Kendisi aynı zamanda el-Cezire muhabiri olan kitabın yazarı Dr. Ahmed Muvaffak Zeydan önsözde Şair Muhammed İkbal’den yaptığı güzel bir alıntıyla dikkatlerimizi Afganistan’a çekmeyi başarıyor.Sh.13 “Afganistan Asya’nın kalbidir. O bozulursa Asya bozulur, o iyi olursa Asya da iyi olur.”

Taliban’a gelince öncelikle kelime anlamı Talebeler demektir. Bu adın verilmesinin sebebi hareketi başlatan Molla Ömer’in medrese hocası olması ve hareketi kurup yöneten kadronun medrese talebelerinden özellikle Suudi Arabistan gibi Arap ülkeleri yanında Pakistan medreselerinden mezun Afganlı ve Pakistanlı talebelerden oluşmasıdır. Ve genellikle haklarındaki bilgi bundan öteye geçmez.

Kitabın girişinde de söylendiği gibi Taliban hakkındaki bu bilgi sığlığının sebebi ise “bizzat Taliban hareketinin kendini tanıtmaya yönelik çalışmalarının olmayışıdır”(Sh.15)

Afganistan’da ortaya çıkan bu hareketle ilgili henüz tarafsız ve objektif bir habercilik anlayışıyla yaklaşıldığını bu kitaba kadar pek göremedik ama kesin olan bir şey var Taliban ABD ve Nato kuvvetlerini işgalci olarak görüyor ve onlara karşı savaşıyor.

Peki acaba Rusya’nın saldırısında ayağa kalkan İslam dünyası şu an Taliban’ın Amerika ve müttefiklerine karşı verdiği savaşa neden pek mesafeli ve soğuk bakıyor. Halbuki Ruslara direnen Afganlıların düşünce dünyası ve istedikleri devlet şekli ile Talibanın arasında bir fark yok aslında yüzeysel olarak.

Örnek olararak, siyah sancak bütün bu hareketlerde merkezi bir yerde mesela ve bu da belki çoğunun bilmediği bir hadise dayanmakta. Kitaptan söyleyecek olursak..

“Peygamberimiz (s.a.v.) : “Horasan tarafından çıkan siyah sancaklıları gördüğünüzde onlara gidin. Çünkü onların içinde Allah’ın halifesi Mehdi vardır” buyurmuştur. (Kitapta yazım hatasıyla ‘Buyurmuştur’ şeklindeydi).

“Ve biliyoruz ki Taliban’ın sancağı siyahtır. Hizb-i İslami grubunun lideri Gulbeddin Hikmetyar’ın sancağı da öyle. El-Kaide de özellikle Afganistan’da gerçekleştirdiği eylemlerde siyah sancak taşımaya özen göstermektedir.” (Sh.21)

Görüldüğü üzere dini motivasyon açısından Talibanla Taliban öncesi aslında pek de farklı gözükmemekte. Peki dünyanın ve alemi islamın bakışında oluşan bu büyük fark nedir diye baktığımızda konjüktür öne çıkmakta büyük ölçüde. Rusya tehditi vardı önceden, şimdi ise Amerika..

Hani neredeyse iş şuna dönmüş durumda. Bir hadis belirtmiştik bir başka rivayette ise mesela bu sefer, “İslâm Deccalı Horasan taraflarından zuhur edecek” denilmiş. İş neredeyse ona dönmüş durumda.

Herşey 11 Eylül’e dayandırılıyor ama onun bile ne olduğu tam olarak belli değil.

Kitap önemli bir çalışma. Taze ve yeni. Tanıtımında verilen şu bilgiler konuya önem verenler için dikkat çekici.

“Taliban Afganistan-Pakistan yine gündemde. Böyle bir dönemde bölgeyi ve bölgede yaşananları-gelişmeleri daha yakından tanımak için içeriden yazılmış bir kitabın ciddi ihtiyaç olduğu açıktır.

Kitabın yazarı Ahmed Muvaffak Zeydan; yıllarca bölgede yaşamış, El Kaide lideri ile çok defa, Taliban lideri Molla Ömer ile günlerce görüşmüş; medreselerin içine girmiş, kabilelere aylarca konuk olmuş; bölgeyi iyi okuyabilen kısacası kitabını masa başında değil de sahada yazan bir gazeteci El Cezire’nin Afganistan-Pakistan bölge şefi.

Yazar, gözlemleyip tanık olduklarını -batı medyasını da alabildiğine kullanmak suretiyle- yöneticilerin, gazetecilerin, siyasilerin ve diğer siyasi yorumcuların görüş-tesbit ve demeçleriyle destekleyip zenginleştirerek kitap haline getirmiştir. Zaten güncel olan kitaba Türkçe baskısı için en son gelişmeleri de ekleyerek daha güncel ve daha yararlı olacak şekilde sizlere sunmamızı sağlamıştır.”

Kitapta önemli gördüğümüz yerlerin altını çizerek devam edelim;

Sh.29 Amerika, Afgan halkı karşısında izlediği düşmanca siyaset sonucu bütün Afganlıları açık ya da gizli düşmana dönüştürmüştür. Bir yandan içinde bulunulan durumu kutsayarak Afgan halkı için acı kaynağı olan savaş lordlarını güçlendirmişler, diğer yandan ise batılı kaynaklara göre sayıları YİRMİ BİNE YAKIN SİVİLİ BOMBALAYARAK öldürmüşlerdir. Bazılarına göre ise ölen sivillerin sayısı yetmiş bini aşmaktadır.

Sh.34. Pakistan ise kendisini bölmeye çalışan Hindistan’a karşı Çin ile kurduğu ilişkilerin, bekasının sigortası olduğunu daha en başından görmüştü. Çin ise bölgedeki düşmanı Hindistan’a karşı Pakistan’ı kullanıyor. Ayrıca sağcısıyla solcusuyla bütün siyasetçiler ve Pakistanlı partiler Çin ile iyi ilişkiler kurulması konusunda ittifak içindedirler.

Sh.44 (Batılı tarihçiler ve analistlerin aksine) Oysaki hareketle ilgilenen bütün tarihçiler ortaya çıkışının 1994 yılında olduğunu söylerler. O dönemde Molla Muhammed Ömer ahlaki davalarda artış olduğunu fark eder. Öyle ki durum çocuklarla evlenmeye ve eşcinsel ilişkilere kadar varmıştır. Kaos ortaya çıkmış, kız çocukları kaçırılmaya başlanmıştır. Artık kimse kendisinin, hanesinin ya da kızlarının güvenliğinden emin değildir. Bu ince ayrıntıları o günleri yaşayıp, sıkıntılarını çeken herkes bilir. Sonunda Molla Ömer 14’ü silahlı 30 öğrencisi ile toplantı yapar. Hükümet mevkilerine saldırma kararı alırlar. İş daha sonra Pakistan sınırındaki Spin Boldak’ a saldırmaya kadar varır. Spin Boldak’ta büyük bir cephanelik vardır ve Gulbeddin Hikmetyar yönetimindeki Hizb-i İslami’ye aittir. Bu da hareketin birinci hedefi olmasının nedenini açıklamaktadır. Saldırı sonucu yeni doğmuş olan hareket düşmanlarına karşı kendini savunmaya yetecek kadar cephane ele geçirir.

1994 Ekimiyle birlikte hareket Kandahar’ı ele geçirdi. Hareketin lideri Molla Muhammed Ömer bu aşamayı şöyle anlatır: “Yaklaşık 20 öğrenci arkadaşımla birlikte Kandahar’daki bir (Sh.45’ten itibaren) medresedeydim. Fesat, hırsızlık,yağmacılık ve cinayetler çok yaygınlaşmıştı. O günlerde kimse her şeyin daha iyi olabileceğine inanmıyordu. Allah’a tevekkül ettim ve bu öğrenci arkadaşlarımla birlikte çalışmaya koyuldum”(1995 yılında kitabın yazarıyla yaptığı görüşmeden)

Hareketin oluşturduğu ve 12 kişiden oluşan asli kuruldan şu anda sadece beş kişi hayatta. Geri kalanlar hareketin girdiği çatışmalarda öldüler. Bu da hareketin çalışma yöntemine dair önemli bir göstergedir. Liderler de sıradan üyeler gibi bizzat çatışmalara katılmaktadır.”

Sh.55 “Hareketin liderlerinde daha az görülse de en çok Mevleviliğin takipçisidirler. Modern okullarda okuyanlarda ise bu takipçilik görülmez.”

“Taliban bakanları sıradan erlerin yanında savaşa katılırlar. Büyük bir tevazu ile erleri ile birlikte yemek yerler. Bu duruma Afganistan’ın Taliban tarafından yönetildiği günlerde Afganistan’a yaptığım bir ziyaret esnasında bizzat şahit oldum.”

Sh.59 “Amerika Taliban’ı desteklerken, Kabil’e geldiği zaman Peştun olduğu için eski kral Zahir Şah’ın dönüşünü kabul edeceği izlenimine kapılmıştı. ABD’de ve Pakistan’da bu izlenimi oluşturan belki de Taliban’ın içindeki ulusalcılıkları ve milliyetçilikleri ile tanınan gruplardır. Ama Taliban ABD’yi aldatmış ve onu kendi tahminleri ile baş başa bırakmıştır.”

Hareketin Kabiliyeti başlıklı bölümde sh 60-61’de şöyle demektedir;

“Hareketin banka hesaplarını sınırlandırılması, liderlerinin züht hayatı yaşıyor olması sınırlı kaynaklarla yetinmesini sağlamaktadır. İşlerini üzerinde herhangi bir baskı ya da dış destek olmadan yürütebilmektedir. Oysaki diğer devletler bütçelerinin büyük bir bölümünü idari ve bürokratik harcamalara ayırmak zorunda kalmaktadır.”

Yazarı Taliban temsilcisiyle görüşmeye götüren Şoför’den bahsederken, “Afganistan’da onu bekleyenlerle Thuaraya uydu telefonu aracılığı ile bağlantı kuruyordu. Bu telefonun dünyadaki en küçük (büyük?) pazarı belki de bu bölgedir.” demektedir. (Sh. 65)

Sh.76. ABD şu ana kadar el-Kaide ve Taliban’a karşı yürüttüğü savaşa iki milyar dolar harcamıştır.

Sh.78’de denildiğine göre Afganlıların vazgeçilmezi peynir. Her yemekten sonra mutlaka peynir yerlermiş.

Afgan petrolü yani uyuşturucusu büyük bir Pazar. Maalesef bunu Taliban’da bir silah olarak kullanıyor.

Bölge halkı Taliban’ın bir iki celsede biten mahkemelerinden memnunmuş . (Sh 97)

İntihar eylemlerinin İslamiliğine gelince sh.103de bir Taliban komutanın cevabı tabir-i caizse bevli kanla yıkamaya benziyor; “ Onların bombalarının öldürdüğü sivillerle bizim akıllı bombalarımızın öldürdükleri kıyaslanınca bizimkisi yüzde bir bile değildir”

Kitaptan Önemli Bir Bölüm

TALİBAN MEDYASI …Tabuların yıkılışı
(Sh-109-110)

“Söylediklerine göre Taliban’ın basın sığınağına girmesi için izin verdiği ilk kişi benim. Basit bir odaya girdik. Burada dünyaya davalarını ve Afganistan topraklarında neler olup bittiğini anlatmaya çalışan bazı kişilerle konuşmama izin verildi.

Önce bilgisayardan bazı resimler çıkaran bir kişiyle konuştum. Görevinin Afganistan tarihindeki bu önemli aşamayı belgeleyen fotoğrafları toplamak olduğunu söyledi. Fotoğraflar Taliban askeri hattı üzerindeki çeşitli fotoğrafçılar tarafından çekiliyordu. Bu kişiler Taliban askerlerinin yabancı güçlerle giriştiği çatışmalarda onlarla beraber oluyorlardı. “Biz filmleri alıyor ve burada çıkarıyoruz. Fotoğrafları ya uluslar arası medyaya veriyoruz ki Afganistan’da neler olup bittiğini ve eylemlerimizi görsünler ya da CD’lere yükleyip halkın Taliban’a desteğinin artmasını sağlamak için pazara sürüyoruz” dedi.

Taliban yönetimde kaldığı sürece canlıların resmedilmesine şiddetle karşı çıkmıştı. Televizyon yayınlarını durdurmuş, istisnai durumlar haricinde fotoğraf çekilmesini yasaklamıştı. Ama işte şimdi kendisi yasakladıklarını yapıyordu…İnternette dört bin sitenin yüzde otuzunda Taliban bulunuyor.”

“Ekran düşmanın ayıplarını ortaya döküyor” sh. 115

Sh.131 Öncelikle şunu belirtmek gerekir ki Afganistan’da farklı ırklar, azınlık-çoğunluk sorunu kaynaklı bir Afganlı şuuru vardır. Bunun basit bir sebebi var. Vatan çatısı kaybolunca bu çatı altında yaşayan insanlar başka bir çatı altına sığınma ihtiyacı hissederler. Afganistan gibi bir ülkede böylesi bir durumda sığınılacak ilk çatı ırk ve kabile çatısıdır. Irak’ta da aynı şeyler yaşanmaktadır.

Ve beni şaşırtan ilginç bir malumat; “II. dünya savaşından sonra en büyük göç olayı SSCB’nin Afganistan’ı işgalinden sonra görülmüştür.” (Sh.149)

Doğrusu kitabı bitirdikten sonra Taliban hakkındaki düşüncelerimi bir daha gözden geçirdim. Sadece buda heykellerini yıkmaları ve kadınlara acımasız davranıyorlar imajıyla herkesin gözünde bir öcüye dönüştürülmüş bu insanların red edilmeye değil yardıma ihtiyaçları var. Zaten zamanla onların da sivrilikleri yontulmuş. Resim, fotoğraf gibi İslamla çokta çelişmeyen sadece nanemollalık gereği inatla üzerinde durdukları yasaklardan vazgeçmişler. Ama en büyük sorun halen kendilerinin değil başkalarının onları dünyaya tanıtması. Bir 11 Eylül’ün mesela tam olarak ortaya konulmaması. Sürekli “resmi açıklamalar” yapılması.

Sürekli stratejik yaklaşımlar..

Onları batının çizdiği imaja adeta mahkum etmekte.

SON

Davası için yaşayan insanlardan bahsettiğinizde aslında biraz da o kutsi davadan da bahsetmiş olursunuz.

Yaşadığı dönemde özellikle islami camiada kürtçü yaftasıyla kirletilmeye çalışılan Rahmetli İzzettin YILDIRIM’ın öngörülerinin ne kadar doğru olduğu şu günlerde ortaya çıktı ve onu kürtçülükle suçlayanlar kürtlerin hakları konusunda ileri adımlar atarak onun ne kadar haklı olduğunu ortaya koydu.

Şahsen tanıdığım ve sohbetlerinde bulunduğum İzzettin abi hakkında Nur cemaatleri ve Kürd meselesi bağlamında bir değerlendirmede bulunmak istedim.

İzzeddin abinin şehadetini ve onunla beraber Said Avcı’nın da şehadetini bilmeyenler için kısaca hatırlatalım; İzzettin Yıldırım abi 29 Aralık 1999 günü teravih namazına hazırlanırken kimliği belirsiz kişilerce kaçırıldı. Haftalarca kendisinden bir haber alınamadı. 28 Ocak 2000 günü kendisinden bir gün önce kaçırılan Said Avcı ile birlikte şehit edilmiş olarak Kartal’da bir evde bulundular. 1 Şubat 2000 Salı günü Eyüp Sultan Camiinde kılınan öğle namazı sonrasında Eyüp Kabristanında defnedildiler.

Olayın sonuç kısmı kısaca bu ama asıl önemli süreç İzzeddin abinin şahsında hedef alınan fikir ve düşünceydi. Bunu yapan ya da yaptıranları rahatsız eden en önemli nokta şuydu; Türkiye Cumhuriyeti bir devlet politikası olarak Kürd dili ve kimliğini inkar etmiş. İşte bu inkara karşı çıkan PKK temelli Kürd hareketi de böylesine bir zulme karşı çıkışta rahatlıkla taraftar bulmuş ve her geçen gün büyümüştü. Zehra Vakfı İslam şeriatını referans alan, almakla kalmayıp her meselesinde referans olarak da veren bir oluşum olarak şiddete bulaşmamakla beraber her iki tarafın tarz-ı hareketinin de yanlış olduğunu söylüyordu. Ne Kürdler inkar edilmeliydi ne de bu inkara karşı silahla mücadele edilmeliydi.

Güneydoğuda ve kısmen doğuda şiddetten bunalan halkın da arzusu her iki tarafın bazı meselelerde taviz vererek artık şiddeti durdurmalarıydı. İşte o ortamda İzzeddin abi cesurca bir adım atarak Türkiye’de belki tek ve en uzun hatta şu an itibariyle de en çok satan İslami Kürdçe yayın olan Nubihar’ın yayınlanmasına (şu anki tiraj 7 bin civarında) ön ayak oldu. Ve bu yayının etkisini sağlayacak olan sohbetler ve hizmetlerle ön planda gözükmeyen medyatik olmayan bir çalışmanın önderliğini yapıyordu. Bir derdi de Zehra Üniversitesini kurmaktı. Van’da inşaatı başlamıştı. Öyle ki ölürken bile bıraktığı vasiyetnamesinde Bediüzzaman’a ait bu projenin bitirilmesi için kalan parasının orada kullanılmasını istiyordu.

Fakat rahmetli İzzeddin abinin şehadetinden önce insanların Zehra Vakfı cemaatini kastederek sadece bu tip meselelerden dolayı ‘Kürdçü’ damgası vurmaları trajik bir hataydı.

O dönemdeki tartışmalara ise şu an dönmenin bir faydası yok. Dost TV bile Kürdçe yayın yapmaya başlamıştır.Keza Dünya TV, Semerkand TV v.s.. Tek üzücü taraf devletin Kürdçe ile ilgili adım atmadan Risale-i Nur talebelerinin kahir ekseriyetinin bu işe öncülük etmeleri gerektiğiydi. Çünkü Risale-i Nur hareketi şartlara teslim olan değil şartları değiştirmeye talip olan bir harekettir ve hedeflediği bu toplumsal değişimi de ferd bazında değişik hizmet mecraları ile gerçekleştirmektedir. Ve halen de öyledir.

Fakat İzzeddin Yıldırım’ın Kürd meselesinde hayatı pahasına attığı bu ufak adım yayıldı yayıldı ve şimdi dönülüp bakıldığında Müslümanların, İslami camianın inkar edemeyeceği bir şekilde yüz akı oldu. Yüz akı oldu çünkü ‘İslamcılar, Kürdleri sağcı-muhafazakar-milliyetçi hareketlere eklemlendikleri için hep inkar ettiler, onlara yapılan zulme karşı çıkmadılar’ sorusuna gerek Nubihar’ın yayını gerekse İzzeddin abi ve Said Avcı’nın bu yolda şehit olmaları ile keskin ve unutulmaz bir cevap verilmiş oldu.

Gerek Zehra Vakfının düşünce yapısını anlaşılması gerekse İzzedin abinin hedeflerinin anlaşılması açısından 90’larda yayınlanan Yeni Zemin dergisinde de bahsetmek gerekiyor. Yeni Zemin dergisi sağcı-solcu her kesimden insanın konuşturulduğu bir zemindi ve cemaat tarafından bununla amaçlananın şu olduğu söyleniyordu; “İslam en çok özgürlük ortamlarında gelişir. Örneğin Mekke’nin fethinden önce Hudeybiye’de 1500-2000 olan Müslümanların sayısı Hudeybiye anlaşmasıyla gelen sadece iki yıllık süreç sonrasında sayıları 12 bini bulmuş halde Mekke’yi fethe gelmişlerdi.

Hudeybiye anlaşmasıyla gelen barış ortamında Mekke’nin fethine kadar geçen 21 aylık devrede Müslüman olanların sayısı, İslâm’ın doğuşundan, Hudeybiye Barışına kadar geçen 19 yılda Müslüman olanların sayısından kat kat fazla oldu.

İslam’ın ve onun anlaşılmasının, yayılmasının baş düşmanı şiddetin yaygın olduğu ve özgürlüklerin kısıtlandığı ortamlardır diyerek her kesimle diyalog kurulmasını, şiddete dayalı halihazırdaki bu hareketlerin adalet-i mahzayı sağlayamayan yapılanmalar olduğunu ısrarla vurgulamışlardır. Laik, solcu, ülkücü ya da PKK’lı fark etmez. Her kesimden insan İslami tezlerin ne kadar doğru olduğunu barış ve huzur ortamında, tarafgirlik damarının makul düzeye indiği ortamlarda konuştukça anlayacaktır düşüncesi ışığında her kesime kucak açan bir dergiydi.

Evet meseleye değişik zaviyelerden bakılabilir. Bu cinayet bir gözdağı vermeydi ve Zehra Vakfı gönüllülerini manipüle ederek şiddete sürüklemekti fakat istedikleri sonucun şu an tam tersiyle karşılaştılar. ‘Bu da mazlumun ahının zalimin zulmünü nasıl alt ettiğini gösteren ibret-amiz bir örnek olarak duruyor.’

Zehra Vakfı 28 Şubat sürecinde kapatıldı. Şu an değişik dernek ve vakıflar adı altında faaliyetlerine devam ediyorlar ve İzzeddin Yıldırım’ın şahadetinden sonra toplumsal hayatta, ekonomide ve siyasette daha da büyüyerek yollarına devam ediyorlar.

Eğer doğuda ve batıda kardeşlik tohumları garazsız ve ivazsız bir şekilde atılacaksa temiz mazisi, yıllardan beri Kürd meselesinde ne kadar haklı olduklarını ortaya koyan davaları ile Zehra hareketi bunun en önemli ve en sağlam adreslerinden birisi olacaktır. Ve bu hareketin ilham kaynağının Risale-i Nur olması ise Türkiye için değil başta Ortadoğu coğrafyası olmak üzere tüm insanlık adına bir şanstır.

…………

Kuranda İblisin bir milleti kandırması anlatılıyor Sebe Suresinde. Ama kandırış biraz düşünülesi. Hatta baya düşünülesi.

15- Andolsun, Sebe’ (halkı)nın oturduğu yerlerde de bir ayet vardır. (Evleri) Sağdan ve soldan iki bahçeliydi. (Onlara demiştik ki:) “Rabbinizin rızkından yiyin ve O’na şükredin. Güzel bir şehir ve bağışlayan bir Rabb(iniz var).”

16- Ancak onlar yüz çevirdiler, böylece Biz de onlara Arim selini gönderdik. Ve onların iki bahçesini, buruk yemişli, acı ılgınlı ve içinde az bir şey de sedir ağacı olan iki bahçeye dönüştürdük.

17- Böylelikle nankörlük etmeleri dolayısıyla onları cezalandırdık. Biz nankörlük edenden başkasını cezalandırır mıyız?

18- Kendileriyle, içlerinde bereketler kıldığımız memleketler arasında (biri diğerinden) görünebilen şehirler var ettik ve orada yürüme (imkanlarını) takdir ettik: “Oralarda geceleri ve gündüzleri güvenlik içinde gezip dolaşın” (dedik).

19- Onlar ise: “Rabbimiz, seferlerimizin arasını aç” dediler ve kendi nefislerine zulmetmiş oldular. Böylece Biz de onları efsaneler(e konu olan bir halk) kıldık ve onları darmadağın edip dağıttık. Şüphesiz bunda, çok sabreden ve çok şükreden herkes için gerçekten ayetler vardır.

20- Andolsun, İblis, kendileri hakkında zannını doğrulamış oldu, böylelikle iman eden bir grup dışında, ona uymuş oldular.

21- Oysa onun, kendilerine karşı hiçbir zorlayıcı-gücü yoktu; ancak Biz ahirete iman edeni, ondan kuşku içinde olandan ayırdetmek için (ona bu imkanı verdik). Senin Rabbin, herşeyin üzerinde gözetici-koruyucudur.

Şu tabir çok enteresan kıssada “sefer yaptığımız şehirlerin arasını uzaklaştır” dediler.

Bu nedir?..

Bunu çok düşündüm ve araştırdım. Anladığım kadarıyla bu şu.. Şimdi, dikkat

Sebe, Güney Arabistanda, Yemende bir ülke. Zenginliği dillere destan bir ülke. Bu zenginlik ticaretten, baharat yolunun köşesi olmaktan kaynaklanıyor. Buradan Şama Filistine kervanlarla devam ediyor baharat yolu. Dikkat çeken bir nokta ise arada Mekkenin olması. Yani Mekkenin de nasiplenmesi bu güzergahtan.

Ayette diyor ki.. Peşpeşe şehirler.. Güvenlik içerisinde.. Yani Allah bunu güzelleştirmiş Kabenin hatırına olsa gerek.

Ama Sebeliler “sefer yaptığımız şehirlerin arasını uzaklaştır” diyor. Bu söz çok önemli, ne demek bu. Yani denizden, Kızıldenizden çalıştırmaya başlıyor güzergahı Sebe. Ve İblis kandırmış oluyor onu. Çünkü İblisin niyeti onların iyiliği değil. Kabe’nin, Mekkenin gözden düşmesi….

Deniz güzergahının işlemesi başlangıçta Sebe’nin işine gelirken.. Mısıra hakim olan zamanın süpergüçleri Yunanlıların ve daha sonra Roma (Bizans) nın dikkatini çekiyor. Onlar zamanla denizyolunu ele geçiriyor. Habeşistanla ittifak kurup Sebeyi yok ediyorlar.

Allah Mekkelilere “yaz ve kış seyahatlerini sevdirdik” diyor Kureyş Suresinde.. Yani Mekke bu güzergahın halen işlemesine sebep oluyor. Dahası iyice merkezi bir hale geliyor. 

Ve geliyoruz ikinci perdeye Ebrehe Yemeni işgal ediyor ve Habeşistan-Bizans çıkarları doğrultusunda Mekkeye Kabeyi yıkmaya geliyor. Yani asıl hedef!… Ve Fil vakası. Ve bu da Kuranda geçer bknz Fil Suresi.

Görüyor musunuz siyaseti.

İblis Kabeyi hedef tahtasına nasıl adım adım koyuyor. 

Sebenin bunu yapmayacağını biliyor. Ve o yüzden onları sonlarını hazırlayacak olan “deniz güzergahını işletmeye” sevkediyor. Bunun sebebi de dünya hırsları tabii, gözlerini kör ediyor. Öte taraftan süpergüçlerin “kendi çıkarları” doğrultusunda hareket edeceğine de çok emin İblis. Çünkü bu hamle onu gerektirir. 

Bu biraz şuna benziyor. Amerikayı Cenevizli bir denizci olan Kristof Kolomb keşfetmiştir. Halbuki bu keşif, baharat yolunun ve Cenevizin sonu demek oldu. Hatta İspanyollar bile desek, sonuç aynıdır. Çünkü İspanya aslında bir Akdeniz gücü ve Akdenizin gözden düşmesi onu da vurur ve nihayet vuracaktır.

Bu keşif Akdeniz gücü olmayan ve İblisin güvendiği  demek ki, İngilizlere yarayacaktır aslen. Ceneviz ve Venedikle birlikte İspanya da gözden düşecektir. Ve daha sonra da İngilizler büyük bir güçle İstanbul üzerine yürüyecek… İblisin hedefi bu kez İstanbuldu çünkü aslen. Efsane olup giden Ceneviz Venedik ve bir ölçüde İspanya. Burada Sebe kıssasıyla aynen benzer şekilde; “asıl hizmet edilen gücün” hikayenin sonunda “asıl hedefe” büyük bir güçle saldırmış olması İblisin satrancını göstermekte.    

Üstelik sadece bu kadar değil, Süveyş kanalıyla Baharat yolunu yine faaliyete geçirip oralara hakimiyet kuran da bu güç.

Ve derken petrol sebebiyle buralara acaip bir hegemonya kuran.. Ayrıntılar için bknz

Yani demek istediğim İblis “süpergüçlere” çalışmakta. Ve onlar üzerinden hedeflerine ulaşmaya çalışmakta. Bazı “güya uyanıkları” ise yeri geldiğinde “işi çevirmek için” kullanmakta. Hedefte ise İslamın merkezleri var hep. Şimdi günümüze bir de bu gözle bir bakın derim.   

Tabii bu işin bir vechesidir. Sonuçta insanları kullandırtan dünyaya aşırı bağlılığıdır. Lakin işin bundan ibaret olmadığını da bilmek lazım yine de..  

…………………………………………………………..

NOT: Cinler gaybı bilmemektedir. Kuran enteresan bir şekilde tam Sebenin başına gelenleri anlatmadan bunu vurgular.

Böylece onun (Süleymanın) ölümüne karar verdiğimiz zaman, ölümünü, onlara, asasını yemekte olan bir ağaç kurdundan başkası haber vermedi. Artık o, yere yıkılıp-düşünce, açıkça ortaya çıktı ki, şayet cinler gaybı bilmiş olsalardı böylesine aşağılanıcı bir azap içinde kalıp-yaşamazlardı. (Sebe 14)

Oscar Ödül Töreni özel yayını 26 Şubat Pazar gecesi (Pazartesi’ye bağlanan gece) saat “Oscar Gecesi” programı ile NTV’den yayınlanacak.

Oscar’da en fazla adaylık akazanan filmler 9 adaylıkla ‘Hugo’ ve ‘The Artist’ oldu.

İşte kategoriler ve adaylar:

En İyi Film:

War Horse
Artist
Moneyball
The Tree of Life
Midnight in Paris
The Help
Hugo
The Descendants
Extremely Loud and Incredibly Close ants

En İyi Erkek Oyuncu

Demian Bichir “A Better Life”
George Clooney “The Descendants”
Jean Dujardin “The Artist”
Gary Oldman “Tinker Tailor Soldier Spy”
Brad Pitt “Moneyball”

En İyi Kadın Oyuncu

Glenn Close “Albert Nobbs”
Viola Davis “The Help”
Rooney Mara “The Girl with the Dragon Tattoo”
Meryl Streep “The Iron Lady”
Michelle Williams “My Week with Marilyn

En İyi Yönetmen

Martin Scorsese – ”Hugo”
Wood Allen – ”Midnight in Paris”
Michel Hazanavicius – ”The Artist”
Terrence Mallick – ”The Tree of Life”
Alexander Payne ”The Descendants”

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu

Kenneth Branagh ”My Week With Marilyn”
Jonah Hill ”Moneyball’
Nick Nolte ”Warrior”
Christopher Plummer ”Beginners”
Max von Sydow ”Extremely Loud and Incredibly Close”

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu

Berenice Bejo ”The Artist’
Jessiaca Chastain ”The Help”
Melissa McCarthy ”Bridesmaids”
Janet McTeer ”Albert Nobbs”
Octavia Spencer ”The Help”