AŞK ve ŞEFKAT –I-

Ben yangınlardan arta kalandım
Kundağım hiç değişmesin kanlı gömleğim hiç çıkartılmasın istedim
Aşk en çok parayı verene giderken
zehirli bir bal gibi tarlaların sarı ıslaklığını içen
içtikçe huzura kanan
o yabancı görmemiş ev içleri kadar mahremdin

Bir çeşmenin kurnası kadar yalnızdın ve bir o kadar dokunulan
Gün ortasında mumdan ışıklarla kandırılan
Bir denizin ortasında da olsa içmek istiyor insan
Testideki o tatlı suyu kana kana

Bende mumdan kayıklarla geçtim ateşten denizleri
Dediler ki; İşte budur aşkın en hafif çilesi
O çileyle derilir son gül resitali
bilmezler ki cennet üstü çağlar ötesi
bir ömre bedel en güzel beste
..anne meleği anne sesi

eksik kalan bir şey var içimde

ninni kundağında tülbent renginde,

eksik kalan bir şey var içimde…

“Allahu Teala, Dekuki hazretlerine ‘benim sevgime sahipken, başka ne arıyorsun, Madem Allah seninle, nasıl insan ararsın? O derdi; Ya rabbi! Deniz ortasında oturmuş olsam da, testide ki suya da arzu duymadayım”

ibrahimdemirkan

1972 Ankara doğumlu. Ankara İlahiyat mezunu. MEB'de öğretmen. EĞİTEK TV'de yapımcı ve yönetmen.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

*
= 4 + 4

Facebook hesabımız Twitter Hesabımız